Focus on Code

Bir önceki yazımda devletin yazılım sektörüne sonuna kadar destek vermesi gerektiğinden yazılımın Türkiye şartlarına oldukça uygun bir sektör olduğundan gerekli teşvik sağlanırsa ülkenin lokomotiflerinden biri olacağından kısaca bahsetmiştim.

KOS-GEB küçük ve orta ölçekli sanayini geliştirmek ve desteklemek için kurulmuş bir kuruluş. Yani amacı girişimcileri ya da gelişmek isteyen küçük sanayiye çeşitli teşvikler vererek ilerlemelerini sağlamak; buna bağlı olarak ise temel hedef firmaları büyüterek ekonomiye daha fazla kazanç getirmelerini sağlamak.

Buraya kadar herşey hoş görünüyor. Ama ben size başımdan geçen bir durumu anlatmak istiyorum.

KOS-GEB’in nasıl destek olduğunu denemek için sanayi sektöründe faaliyet gösteren bir firma için destek talebinde bulunmuştum. Amacım destek almak değildi sadece KOS-GEB’in nasıl çalıştığını anlamaya çalışmaktı. Bilirsiniz, söylentiler çabuk yayılır. Etrafta KOS-GEB’in kaynaklarının yanlış kullanıldığını, tanıdıkla iş gördüklerini, verilen teşviklerin kene görünümlü firmalar tarafından sorumsuzca sömürüldüğünü duyuyordum. Bu söylentileri o kadar çok duymuştum ki otuz senelik geçmişi olan, 10 küsür senedir de şirketleşmiş bir sanayi şirketi namına KOS-GEB’e başvurdum.

Başvurumda bilgisayar yazılımı ve donanımı teşviğine başvurdum. Bu teşvik benim hakkında başvurduğum firmadayla rekabet imkanı oldukça yeni bir firmaya verilmişti. ( O firmanın tanıdık vasıtasıyla bu teşviği aldığını, şu an firmanın yerinde yeller estiğini ancak benim hakkında başvurduğum firmanın hala işlerine devam ettiğini söylemem gerekir.) Yazılım ve Donanım teşviği benim hakkında başvurduğum firmanın sektörüne yönelik bir destekti. Belli bir özel sektörel yazılım ve yazılımla birleşik donanım teşvik kapsamında veriliyordu. Bu teşviğin o zaman ki limiti 10.000 amerikan dolarıydı.

Buraya kadar anlattıklarım gayet normal görünüyor. Bana göre de normal. Ama normal olmayan kısmı bundan sonrası.

Aradan altı ay geçtikten sonra firmaya yönelik bir mektup gönderilmişti. Mektubu görünce “KOS-GEB düğün davetiyesi gönderiyor” diye düşünmüştüm. Referans numarası olmayan, detaylı hiçbir bilgi vermeyen, hatta altında bir imza dahi bulunmayan bir mektuptu. ( Devlet işlerini bilen herkes devlete bağlı herhangibir kurumun böyle bir yazışma şekli olmadığını bilir. ) Öyle bir mektuptu ki başta dediğim gibi açınca KOS-GEB genel müdürünün düğününe davet edileceğimi sanmıştım.

Mektupta yazanlar ise daha ilginçti. Mektupta şu an için yazılım teşviği verilmeyeceği, firmayı incelediklerini, firmaya ancak faydalı model-patent teşviği ya da nitelikli eleman teşviği vereceklerini yazmışlardı.

Ne kadar garip değil mi? İnceleme yaptıklarını söyledikleri firma faydalı model-patent alacak hiçbir ürün üretmiyordu. Hatta o sektörde faaliyet gösteren hiçbir firmanın ürünü faydalı model-patent kapsamına giremezdi. Bunu o sektörle azıcık ilgisi olan herkes bilebilirdi.

Ben o başvuruyu yaparken tamamen sıradan bir vatandaş olarak yapmıştım. Başvurunun yapılış şeklide oldukça enteresandı. Bugün bir bankadan en ufak krediyi alırken sizden bir dosya evrak isterken KOS-GEB’e yaptığım başvuruda sadece bir tane boşlukları önceden belirlenmiş bir sayfa doldurmam istenmişti. Başvurusunu yaptığım şirketin bilançolarını, vergi durumunu, varlık durumunu, cirosunu nereden kontrol ettiklerini açıkcası çok merak etmiştim. Eğer medyum değillerse böyle bilgileri toplamaları mümkün değildi.

Kaldı ki işin mantıksız tarafı daha bir başka, belki dikkatinizi çekmemiştir. Yazılım teşviği isteyen bir firmaya patent teşviği veriliyor, yani isterse firma gidip patent-faydalı model teşviğini kullanabilirdi. Yani ihtiyacı olmadığı halde sırf devlete zarar olsun diye bu teşviği kullanabilirdi. Zannedersem bu devlet kaynaklarının ne kadar sorumsuzca kullandığına bir örnek olabilir.

Tabii ki bir memurun, bir işçinin dönen dolaplar hakkında söylentileri duyması pek mümkün değil ancak ortalıkta o kadar çok söylenti vardı ki. Naylon faturalar, fazla faturalar, teşvik almak için kurulan paravan şirketler, KOS-GEB anlaşmalı kuruluş olarak niteliksiz mallarla firmalara teşvik kapsamında ürünler temin edlimesi, tanıdık vasıtasıyla alınan teşvikler, vs.

Özetle benim bu deneyimim sonrası bu tarz devlet teşviklerine olan inancım da yıkıldı diyebilirim. Yani kilit noktalarda tanıdığı olmayan birileri yazılım evi kurmak isterse herhalde KOS-GEB’den alacağı teşviği tamamen rastlantısal olarak alabilir. Açıkcası yenilikçi bir fikrin bu kapıyı açacağına dair inancım yok.

Ama siz böyle bir yolu deneyip dürüst bir şekilde başarıya ulaşabildiyseniz bunu da anlatmanız gerekiyor. Böylece biz bazı kişilerin tanıdıkla diğer kişilerin ise rastlantıyla teşvik alıp almadığını net bir şekilde öğrenip ona göre yazılar yazabiliriz.

İş gene dönüp dolaşıp yenilikçi fikirlere sahip kişilerin birşeyler yapabilmesi için guruplaşması noktasına dönüyor. Belki ben guruplaşma ya da gurup kurma fikri yönünde oldukça yanılıyorum, ama gördüklerim ve deneyimlerim ile elimizdeki mevcut şartları alt alta toplayıp sonuçlar çıkardığımda başka bir çıkış yolu da göremiyorum.

This entry was posted on Thursday, August 28th, 2008 at 22:20:57 and is filed under focusoncode.You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.