Focus on Code

Strateji oyunlarında her zaman için içime sinmeyen şeyler olmuştur. Çoğunun yapay zekası oldukça yapaydır mesela. Genelde hep aynı şekilde saldırı yapar, saldırır çeşitliliği yoktur. Haliyle bilindik bir teknik rakibi alt ediyorsa bunu sürekli tekrar ettiğinizde her zaman için rakibi yenmek büyük bir olasılıktır. Ya da (her ne kadar artık oyunlarda yavaş yavaş gideriliyorsa da) mantıksızlıklar vardır. Pikeman ile kule yıkmak, makineli tüfekle tank patlatmak gibi. Ya da oyunun yavaş modu acaip yavaş hızlı modu ise acaip hızlıdır.

Yapay zekanın o kadar çok dumura uğrattığı zamanlar olur ki. Mesela oyunun ilk beş dakkasında yapacağı saldırır, onuncu dakkasında yapacağı saldırı, yirmibeşinci dakkasında yapacağı saldırı genelde bellidir. Genelde oyunlarda bu saldırı zamanları ve saldırı şekilleri tespit edildikten sonra kurulacak savunmaya bağlı olarak bir zaman sonra yapılacak saldırırlardan hiç etkilenmemeye başlarsınız ki bu andan sonra çok kısa sürede bilgisayarı alt edebilirsiniz. Çünkü bilgisayar habire aynı tekniği uygulayıp oynandıkça birşeyler kazanmadığı için genelde saldırı zaman ve şekillerini tespit ettikten sonra tamamen etkisiz hale gelir. Yani belki üç sefer deneyip bilgisayarı alt edemediğiniz olur ama bu sadece bilgisayarın saldırı tekniğini tespit edene kadar. Oyunun bilgisayarla oynama zevki zaten bu aşamadan sonra kalmaz. Bu sefer oyuncu rakip bilgisayarları artırmaya başlar. Yenebileceği kadar rakibi kısa sürede yenme tekniği kapar ve sonrasında oyunu tamamen bırakabilir, çünkü gerek kalmamıştır.

Ama şu da bir gerçek ki artık strateji oyunlarında yapay zekanın pek bir önemi de kalmamıştır. Belki on sene önce yapay zeka gerekliydi, internet üzerinden insan rakiplerle oynamak mümkün değildi. Ancak şu an öyle mi? Bu zamanda multiplay olmayan bir oyunun hiçbir anlamı yok. Haliyle bir strateji oyunu alan kişiler için önemli olan bilgisayarın ne kadar zeki olduğu değil internette ne kadar hızlı oynayabildiği. Bilgisayarın gelişemeyen yapay zekasına karşı binlerce insan oyuncu internette bizi beklemekte. Doğal olarak strateji oyunu yapan firmaların yapay zeka geliştirmek yerine bu yöndeki harcamaları sunucu-oyuncu arası veri trafiğininin optimizasyonuna, yani tamamen daha güçlü bir network oluşturmaya yöneltmesi daha mantıklı. Bu network üzerine çalışmaların yanında yukarıda birkaç tanesini yazdığım mantıksızlıklar da giderilirse oyun hazır bir hale geliyor demektir.

Burada şunu da belirtmek lazım. Strateji oyunlarında yapılabilecek şeylerin sayısı yani çeşitlilik arttığında haliyle olasılıklar da arttığından oyun daha zevkli bir hal alıyor. Örneğin horsemanlere karşı yapılacak bir karşı şey (pikeman) varsa bu rakibi sürekli aynı şeyden basıp stratejiyle pek bağdaşmayan bir yöntemle sizi yenmesini engelliyor. Haliyle oluşturulacak saldırı guruplarının hangi öncelikle öne sürülüp ne zaman geri çekileceği bile başlı başına bir strateji geliştirmeye neden oluyor. Saldırı gurupları çeşitlenmeye ve öncelikler her oyuncuya ve saldırı tarzına göre değişmeye başlıyor.

Oyun üreticileri de bunları görmüş olacak ki oyunlardaki mantıksızlıkları gideriyorlar bir süredir. Ancak yapacak pek birşey de bulamıyor olsalar gerek işi biraz grafik motoruna yıkıp daha görsel oyunlar yapmaya çalışıyorlar ki bu bence büyük bir hata. Şu zamandaki orta halli bir bilgisayarda çalışmayan ama görsellikte yanına yaklaşılmayan bir oyun bana göre strateji oyunu değildir. Çünkü strateji oyunundan genel olarak çoğu kişi aşırı bir görsellik beklemez. Mesela C&C’nin Zero’su filan çıktığında bir nükleer saldırı yapılınca iyi sayılabilecek bir makinede bile takılmalar oluyordu. Haliyle hızlı bir şekilde üretim yapmanız ve hızlı bir şekilde unitler üzerinde kontrol sağlamanız gerekirken bunu yapamıyordunuz. Oyun çekilmez bir hal alıyordu. Belki FPS tarzı oyunların fanatikleri için yeni oyunlardaki efektleri kaçırmamak namına sistem güncellemeleri normal sayılabilecekse de strateji oyunları için bunu yapacak pek kişi olduğunu sanmıyorum. Bir ayrım yapmak gerekirse FPS tarzı oyunlar Hollywood’un Bilim/Kurgu filmleri gibidir, bol efekt, bol görsellik ve insanın sürekli nasıl yapmışlar tarzı kendine soru sorması. Jurassic Park, Matrix, I, Robot gibi. Ama strateji tarzı oyunlar Hollywood’un savaş/gangster filmleri gibidir, iyi bir kurgu, gerçeğe yakınlık, inanılabilir olma. Unforgiven, Baba, Untouchables gibi.

Tüm bunlara rağmen gene de Starcraft II’yi ve Red Alert III’ü multiplayer oynamak için sırada olmadığımı da söyleyemem. Zaten bizim gibi monoton adamlara yönelik olarak kaç tane strateji oyunu var ki?

This entry was posted on Thursday, August 21st, 2008 at 10:17:50 and is filed under focusoncode.You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.